Get Mystery Box with random crypto!

رشد نقدینگی‌ طی دهه اخیر‌ مهم ترین عامل شکل گیری تورم و افزایش | مطالعات اقتصادى بامداد



رشد نقدینگی‌ طی دهه اخیر‌ مهم ترین عامل شکل گیری تورم و افزایش سطح عمومی قیمت ها در کشور بوده است. نقدینگی در ایران طی دهه نود به طور متوسط سالانه ۲۹٪ رشد داشته است، بطوریکه از ۳۵۰هزار‌میلیارد تومان در سال ۱۳۹۰ به ۵،۱۰۰ هزار میلیارد تومان در خرداد ۱۴۰۱ افزایش یافته است.

نرخ رشد نقدینگی از شروع سال ۱۳۹۷‌ وارد دوره افزایشی جدیدی شد، بطوریکه رشد نقدینگی از ۲۰٪ در سال ۱۳۹۷ به ۴۲٪ در مهر ۱۴۰۰ افزایش یافت. این افزایش در رشد نقدینگی به دلیل کاهش درآمدهای ارزی دولت و به دنبال آن افزایش کسری بودجه بوده است.

طبق تازه ترین آمارهای بانک مرکزی نرخ رشد نقدینگی از مهر سال ۱۴۰۰ و از ۴۱٪ روند نزولی ملایمی را آغاز کرده و در خرداد ۱۴۰۱ به ۳۷.۸٪ کاهش یافته است که البته همچنان از میانگین ده ساله خود بسیار فاصله دارد.

اما عامل بسیار مهم دیگری که در ارزیابی شرایط تورمی جامعه باید لحاظ شود صرفا مقدار رشد نقدینگی نیست، بلکه ترکیب اجزای نقدینگی است. نقدینگی در جامعه به دو صورت پول و شبه پول وجود دارد.(ترکیب نقدینگی از سمت مصارف)
-پول جمع اسکناس و مسکوک و سپرده های دیداری می باشد.
-شبه پول به انواع سپرده های بلندمدت با بهره بالا نزد بانک گفته می شود که امکان چک کشیدن از آن وجود ندارد.
-تفاوت پول و شبه پول در سرعت ورود آنها به تبادلات اقتصادی و خرج شدن می باشد.

افزایش نرخ رشد پول نسبت به شبه پول یکی از مهم ترین سیگنال های نشان دهنده افزایش سطح تورم انتظاری در جامعه می باشد که باید به آن توجه داشت.
در سال ۱۳۹۲ و به دلیل ایجاد خوشبینی از تبعات اقتصادی توافق برجام، سطح تورم انتظاری کاهش یافت و رشد پول نسبت به شبه پول کاهش یافت. زمانیکه تورم انتظاری کاهش می یابد جذابیت نرخ سپرده بانکی افزایش می باید.

رشد پول از سال ۱۳۹۴ شدت گرفت و نهایتا در سال ۱۳۹۷ رشد پول از شبه پول افزایش یافت که شاهد افزایش شدید نرخ تورم و التهاب شدید در بازارهای مالی بودیم.

طی ماه های اخیر و به دنبال کاهش احتمال رسیدن به توافق با کشورهای غربی، مجددا رشد پول از شبه پول سبقت گرفته است.

@bamdad_institute